Yazar
Giriş Tarihi : 14-04-2020 19:20   Güncelleme : 14-04-2020 19:20

BİR HAYAT MÜCADELESİ 2…

Bir gün asistan “Kemoterapiye 5 gün ara verilecek ve bundan sonra belirli günlerde alacak” dedi

BİR HAYAT MÜCADELESİ 2…
Bir gün asistan “Kemoterapiye 5 gün ara verilecek ve bundan sonra belirli günlerde alacak” dedi. Artık eve gidiyoruz geleceğim günlerin çetelesini verdi asistan. Eve geldik yavrumu kardeşi karşılıyor 3 yaşında. Ablayı saçsız görünce bir bakıyor “abla tıraş mı oldun” diyor “ama kızlar olmaz” arkadaşını söylüyor “Burak  gibi olmuşsun” diyor. Ben Ebrar'ı kucaklıyorum seni çok özledim diyor başka odaya geçiriyorum. Ablam Fatma Zehra ağır grip oldu ilaç çok aldığı için saçı döküldü diyorum. Başka nasıl anlatabilirim ki… Bir daha öyle söylemeyesin ki üzülmesin dedim yavrum. “Tamam” dedi “ama çıkacak değil mi anne?” dedi evet dedim. 3 yaşındaki çocuk sanki 14-15 yaşında oldu birden Fatma Zehra'nın yanına gidip “çok tatlı olmuşsun abla” dedi ya olgunluk inanın cahil büyükleri utandıracak bir harekette. Artık belli günlerde gidiyoruz kemoterapimizi alıp geliyoruz öyle böyle 17 ay oldu. Ne çabuk geçti bazılarına göre ama zor günlerde moral olsun diye anaokuluna yazdırmıştık günde 1 saatte gitse iyi geliyordu yavruma. Çetelede kemoterapi günü yine diyordu ama Fatma Zehra o günlerde biraz huzursuz, öksürüyor da.. Gittik tahliller iyi değildi kan değeri düşük olduğu için kemoterapi alamıyor, antibiyotik kullanması gerekiyor. Hoca yarın yılbaşı tatili deyip çocukları evine gönderdi. Fatma Zehra'ya da oral yolla antibiyotik verip “gidin” dedi. Eve geldik ama iyi değil artık pazartesi bekleyelim dedi ki maalesef pazar gecesi fenalaşınca geceden götürdük. 3 gün sonra da solunum yetmezliğinde makineye bağlanacak deyip yoğun bakıma alındı. Kaç gün kalacaksın belli değil Allah'a sığındım… Dualarla Rabbim 15 gün sonra bize bağışladı. Bir daha düşündüm ismi boşuna rüyalarda bize bildirilmemişti. Eşim “kızımız olacak ben ismini Fatma Zehra koyuyorum”. işte ismini de veren rabbim koruyor da emanetini ben sadece bekçisiyim. Makineden çıktı ama boşluğa bakıyor, bizi görmüyor, duymuyor Allah'ım nasıl olacak yine özel odamıza geldik, doktorların biri çıkıyor biri geliyor. Bir doktorun gösterdiği bazı mesajları 24 saat yapmaya çalışıyordum. Uyku yok, çünkü yavrum yatakta bilinçsiz dönüyor bir sürü kablolar, ilaç hortumları takılır, çekip yerinden çıkartır korkusu ben de uykuyu aldı gitti, olsun dedim. Rabbim dermanı çabam da saklamış 2 yılda “kendini toparlayamaz” dedi doktorlar ama 10 gün sonra bizi görmeye, 25 gün sonra konuşmaya başladı, 45 gün sonra da arada 3 kelime söylüyordu, bizi anlıyordu. Yarıyıl karnesini öğretmeni göndermişti, gösteriyorum anlatıyordum elimden indirince “ver ver” diyor hoşuna giderdi. Bir daha bir daha desin diye elimden indiriyordum artık onu eline. Daha burnunda hortumla besliyorum ama olsun bugünümüze şükürler olsun. Süreç uzadıkça dost akraba uzaklaştı. Yalnızlığımı şiirler yazarak tatmin ediyordum işte onlardan biri. “Nedense çocukları seçer Yürekleri delip geçer Lösemi hastalığı Kanadı kırık kuş eder ALL AML deniyor Kemoterapi veriliyor Başta saçlar olmak üzere bütün beden eriyor Baba- anne yıkılıyor Cepte para tükeniyor Doktor der zengin hastalığı Nedense fakirleri vuruyor Akrabalar arar sorar ama Üç yıl sonra sana kim bakar Kalır mısın tek başına Artık yanında bir tek LÖSEV var.”